Kiedy kilka godzin później zbadałem jego odmrożone ręce, zrozumiałem, że Johnny Zagero nigdy już nie stanie na ringu. Nieprzytomna była również Maria le Garde. Kiedy potykałem się, niosąc ją w ramionach, miałem przeczucie, że jest to jedynie zbyteczny gest. Helena załamała się godzinę po zniknięciu traktora. Całkowicie opuściły ją siły. Ją także trzeba było wziąć na ręce. Umieraliśmy z głodu i zmęczenia; do tej pory nie rozumiem, w jaki sposób udało nam się nieść tych ludzi tak długo. Podtrzymywała nas jakaś fanatyczna siła i poczucie odpowiedzialności, które nakazywały iść dalej i dalej, mimo że nie czuliśmy ani nóg, ani rąk. Za nami, kulejąc i potykając się jak ślepiec, szedł senator Brewster. Na te kilka godzin przestał on być dla mnie senatorem, uosobieniem pełnego pychy arystokraty, lecz stał się ucieleśnieniem starego pułkownika z południa Stanów Zjednoczonych, wcieleniem tej rycerskości, która dawno zniknęła, wspomnieniem czasów, kiedy kurtuazja i wspaniałe męstwo w najtrudniejszych sytuacjach były tak powszednie, że nie zwracano na nie uwagi. Wiele razy podczas tej tragicznej nocy domagał się, aby pomóc któremuś z nas, i niósł ciężar aż do chwili, gdy padał ze zmęczenia. Mimo podeszłego wieku był potężnej budowy, ale ani jego płuca, ani serce nie odpowiadały muskułom. Z każdą godziną czuł się gorzej. Smallwood i Corazzini liczyli na to, że zginiemy. Popełnili jednak błąd. Zapomnieli o Balto.

(Reklama: , gitara sklep ,sklep z opakowaniami )