Szybko jednak odrzuciłem tę myśl. Znałem jego wybuchowy temperament, skrywany starannie pod maską zewnętrznego spokoju. Gdyby Smallwood i Corazzini nie byli uzbrojeni, wątpię, byśmy powstrzymali się od zabicia ich gołymi rękami, bez czekania na wyrok sądowy. Wszyscy trzej byliśmy całkowicie wyczerpani, zmarznięci, pokrwawieni, głodni, coraz bardziej słabnący z braku pożywienia. Nie byliśmy jednak tej nocy ze sobą. Nasze ciała stały się maszynami, które słuchały rozkazów mózgu. Nasze mózgi natomiast były tak opanowane niepokojem i gniewem, że nie pozostawało w nich już najmniejszego miejsca na inne myśli. Posuwaliśmy się po śladach pozostawionych przez gąsienice traktora. Zbyt dobrze znałem Hillcresta, aby wiedzieć, że zrozumie, iż ci, którzy zawładnęli naszym traktorem (niestety, nie mógł wiedzieć, kto to był, i z równym powodzeniem mógł sądzić, że to Zagero), nigdy nie odważą się jechać w kierunku Uplavnika, ale skierują się prosto ku wybrzeżu. Było bardzo prawdopodobne, że Hillcrest w konsekwencji tych przemyśleń również wybrał ten kierunek i posuwał się już w stronę fiordu Kangalak, który stanowił jedyną bramę wśród wysokich, pokrytych lodem, opadających pionowo do oceanu skał.

(Reklama: , afrodyzjaki sklep afrodyzjaki24.pl ,Szperamy.pl )